Haksız fiilden doğan tazminat taleplerinde zarar gören, zararını ve zarar verenin kusurunu ispat etmek zorundadır. Türk Borçlar Kanunu m.50 uyarınca, uğranılan zararın miktarı tam olarak ispat edilemiyorsa hâkim, olayların olağan akışını ve zarar görenin aldığı önlemleri göz önünde tutarak zararın miktarını hakkaniyete uygun olarak belirler. Bu kolaylık yalnızca zararın miktarı için tanınmıştır; kusurun ispatı bakımından benzer bir hüküm maddede yer almaz.
Kısa Cevap: Zarar gören, zararını ve zarar verenin kusurunu ispat etmek zorundadır. Uğranılan zararın miktarı tam olarak ispat edilemiyorsa hâkim, olayların olağan akışını ve zarar görenin aldığı önlemleri göz önünde tutarak zararın miktarını hakkaniyete uygun olarak belirler. Bu yetki yalnız zararın miktarına ilişkindir; kusurun ispatı için madde benzer bir kolaylık öngörmez.
Dayanak: 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m.50Hukuk sistemimizde bir kişinin diğerine verdiği zarardan sorumlu tutulabilmesi için temel bir ispat mekanizması bulunur. Türk Borçlar Kanunu m.50 hükmü, tazminat hukukunun en kritik noktalarından birini, yani ispat yükünü düzenler. Bu düzenleme, bir tazminat davasında hangi tarafın hangi olguyu kanıtlamakla yükümlü olduğunu net bir şekilde belirler.
Kanun metnine göre, zarar gören tarafın hem uğradığı zararı hem de zarar veren tarafın kusurunu ispat etmesi gerekir. Bu durum, davacı tarafın iddialarını somut delillerle desteklemesi zorunluluğunu doğurur. Kanun burada iki ayrı olguyu sayar: zarar ve zarar verenin kusuru. Her ikisinin de ispatı zarar görene aittir.
Zarar gören zararın varlığını ortaya koyduğu hâlde miktarını tam olarak kanıtlayamayabilir. Kanun bu durum için hâkime özel bir yetki tanımıştır: zararın miktarı tam olarak ispat edilemiyorsa hâkim miktarı hakkaniyete uygun olarak belirler. Bu yetki ispat yükünü tümüyle ortadan kaldırmaz. Kusurun ispat edilememesi hâlinde ne olacağına dair maddede ayrı bir kolaylık öngörülmemiştir.
Tazminat miktarının hakim tarafından belirlenebilmesi için öncelikle bir zararın meydana gelmiş olması şarttır. Kanun metni, zararın miktarının tam olarak ispat edilememesi durumuna odaklanır. Yani, bir zarar olduğu sabitse ancak bu zararın tam olarak ne kadar olduğu belgelerle veya bilirkişi raporuyla kesin olarak saptanamıyorsa hakimin müdahalesi gündeme gelir.
Hakimin tazminatı belirlerken bakacağı temel kriterler arasında olayların olağan akışı yer alır. Yaşanan olayın doğal seyri, hayatın olağan akışına uygunluk kuralları ve tarafların içinde bulunduğu durumlar bu aşamada kritik rol oynar. Hâkim bu ölçütle, benzer olaylarda genellikle ne kadar zararın doğduğunu dikkate alarak bir sonuca varır.
Bir diğer önemli unsur ise zarar görenin aldığı önlemlerdir. Kanun bu önlemlerin türünü belirtmez; öğretide bir görüş bunları zararı azaltmaya yönelik önlemler olarak, karşı görüş ise zarar görenin yoksun kaldığı kazancı elde etmek için yaptığı girişimler olarak yorumlar. Kanun bu önlemlerin miktarı hangi yönde etkileyeceğini söylemez; yalnızca hâkimin bunları göz önünde tutacağını belirtir.
Yargılama sürecinde ispat yükü, zarar görenin omuzlarındadır. Davacı, zarar gördüğünü ve zarar verenin kusurunu kanıtlamak zorundadır. Eğer bu ispat süreci sonunda zararın miktarının tam olarak belirlenmesi mümkün olmuyorsa, süreç sona ermez; aksine hakimin takdir yetkisi devreye girer. Bu durum, ispatın imkansızlığı değil, belirsizliği durumudur.
Hakim, tazminat miktarını belirlerken hakkaniyet ilkesine uymakla yükümlüdür. Kanun hakkaniyeti tanımlamaz; hâkimin dayanacağı iki ölçütü ise açıkça gösterir: olayların olağan akışı ve zarar görenin aldığı önlemler. Hâkim bu iki ölçüte bakarak, kesin olarak hesaplanamayan zarar için hakkaniyete uygun bir miktar belirler.
Süreç içerisinde tarafların sunduğu deliller, tanık beyanları ve olay yerindeki durumlar, hakimin kanaat oluşturmasında temel teşkil eder. Kanun, hakimin bu aşamada sadece bir hesap makinesi gibi çalışmasını değil, bir değerlendirici olarak hareket etmesini öngörür. Böylece zararın varlığı belli olduğu hâlde miktarı tam olarak kanıtlanamayan zarar gören, yalnızca bu nedenle tazminatsız kalmaz.
Hâkimin belirlediği miktar, tam olarak ispat edilemeyen zararın yerine geçer ve tazminatın hesabında esas alınır. Bu miktarın dayanağı kesin bir hesap değil, hâkimin kanunda gösterilen ölçütlere göre yaptığı değerlendirmedir. Bu nedenle zarar gören, miktarı belgeleyebildiği ölçüde belgelemeli; belgeleyemediği kısım için de olayların olağan akışını ve aldığı önlemleri ortaya koymalıdır.
Madde yalnızca zararın miktarının nasıl saptanacağını düzenler. Tazminatın kendisinin nasıl belirleneceği kanunda bu maddeden sonra, ayrı bir başlık altında ele alınmıştır. Burada önemli olan, miktarın matematiksel bir kesinlikten ziyade, hakimin olayları ve önlemleri değerlendirmesi sonucu ortaya çıkan adil değer olmasıdır.
Tazminatın belirlenmesi aşamasında hakimin takdir yetkisini kullanması, tarafların haklarını koruma amacını taşır. Maddenin temel kuralı ispat yükünün zarar görende olmasıdır; hâkimin hakkaniyete uygun belirleme yetkisi yalnızca zararın miktarı tam olarak ispat edilemediğinde devreye girer.
Uygulamada en sık yapılan hatalardan biri, ispat yükünün yanlış değerlendirilmesidir. Zarar gören taraf, sadece zararın varlığını göstermekle yetinmemeli, aynı zamanda kusur durumunu da kanıtlamaya çalışmalıdır. Hâkimin hakkaniyete göre belirleme yetkisi yalnızca zararın miktarına ilişkindir; kusurun ispatı bakımından madde böyle bir yetki tanımaz. Bununla birlikte kanunun ayrıca düzenlediği bazı hâllerde, örneğin önemli ölçüde tehlike arz eden bir işletmenin faaliyetinden doğan zararda, işletme sahibinin sorumluluğu kusura bağlanmamıştır.
Bir diğer hata ise zarar görenin aldığı önlemleri ortaya koymamasıdır. Kanun, hakimin zarar görenin aldığı önlemleri göz önünde bulunduracağını belirtir. Zarar görenin bu kapsamda neler yaptığı, hâkimin miktarı belirlerken bakacağı hususlardan biridir; zarar görenin zararın artmasında etkili olması ise kanunun ayrı bir hükmüne göre tazminatın indirilmesine yol açabilir. Bu nedenle zarar görenin aldığı önlemleri belgeleyebilmesi önemlidir.
Son olarak, olayların olağan akışının yanlış yorumlanması riskine karşı dikkatli olunmalıdır. Hakim, hayatın olağan akışına göre bir değerlendirme yaparken, somut olayın kendine has özelliklerini göz ardı etmemelidir. Sadece genel geçer kurallara dayanmak yerine, somut olaydaki özel durumların, zararın miktarı üzerindeki etkisinin doğru analiz edilmesi gerekmektedir.
Zararınızın varlığını ve zarar verenin kusurunu ispat etmeniz gerekir. Bunlar ispatlanmış, yalnızca zararın miktarı tam olarak ispat edilememişse hâkim, olayların olağan akışına ve aldığınız önlemlere bakarak miktarı hakkaniyete uygun olarak belirler.
İspat yükü zarar görendedir. Zarar gören taraf, hem uğradığı zararı hem de zarar veren tarafın kusurlu davranışını kanıtlamakla yükümlüdür.
Zararın miktarı tam olarak ispat edilemiyorsa hâkim, olayların olağan akışını ve zarar görenin aldığı önlemleri göz önünde tutarak zararın miktarını hakkaniyete uygun olarak belirler.
Madde, hâkimin zararın miktarını belirlerken zarar görenin aldığı önlemleri göz önünde tutacağını söyler. Önlem alınmamasının sonucu bu maddede ayrıca düzenlenmemiştir.
Şirketler hukuku, ticari sözleşme ve uyuşmazlık yönetiminde hukuki destek için bize ulaşın.
Telefon hattımız, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre ücretlendirilen 1 saatlik danışmanlık randevuları içindir (Avukatlık Kanunu m.164). Görüşmede durumunuzu birlikte değerlendirir, izlenecek yolu açıkça konuşuruz. Danışmanlık ücreti hakkında
Türk Borçlar Kanunu uyarınca borçlunun temerrüdü halinde alacaklının sözleşmeden dönme ve tazminat hakları ile seçimlik haklarının kapsamı incelenmektedir.
Devamını oku ›MakaleAcentelik sözleşmesi, bir tacir hesabına sürekli olarak iş yapan acentenin hak ve borçlarını düzenler; portföy tazminatı ve sona erme koşulları açıklanıyor.
Devamını oku ›MakaleAnonim şirket kuruluşu; esas sözleşme, sermaye taahhüdü, MERSİS kaydı ve ticaret siciline tescil aşamaları TTK m.329 vd. hükümleri çerçevesinde açıklanıyor.
Devamını oku ›MakaleKambiyo senetlerine özgü haciz yolu İİK m.167 vd. çerçevesinde; ödeme emri, borca ve imzaya itirazın süresi ile senedin taşıması gereken zorunlu unsurlar.
Devamını oku ›MakaleGenel kurul kararının iptali, kanuna, esas sözleşmeye veya dürüstlük kuralına aykırılık hâlinde gündeme gelir; dava şartları ve yargılama süreci ele alınıyor.
Devamını oku ›MakaleHaksız rekabet davası TTK m.54 ve devamına dayanır; tespit, men, düzeltme ve tazminat talepleri ile bir yıllık ve üç yıllık dava süreleri açıklanmaktadır.
Devamını oku ›