Delil sunma süresinin geçmesi tek başına davanın kaybedildiği anlamına gelmez; ancak süresinden sonra delil gösterilmesi kural olarak mümkün değildir. Hukuk Muhakemeleri Kanunu m.145 uyarınca taraflar, kanunda belirtilen süreden sonra delil gösteremezler. Bir delilin sonradan ileri sürülmesi yargılamayı geciktirme amacı taşımıyorsa veya süresinde ileri sürülememesi ilgili tarafın kusurundan kaynaklanmıyorsa, mahkeme o delilin sonradan gösterilmesine izin verebilir.
Kısa Cevap: Taraflar, kanunda belirtilen süreden sonra delil gösteremezler. Ancak delilin sonradan ileri sürülmesi yargılamayı geciktirme amacı taşımıyorsa veya süresinde ileri sürülememesi ilgili tarafın kusurundan kaynaklanmıyorsa mahkeme o delilin sonradan gösterilmesine izin verebilir. Sürenin geçmesi davayı kendiliğinden kaybettirmez; sonuç diğer delillere ve mahkemenin iznine bağlıdır.
Dayanak: HMK m.145Hukuk yargılamasında tarafların iddialarını ispatlamak amacıyla sundukları deliller, kanunda belirlenen yasal süreler içerisinde mahkemeye iletilmelidir. Hukuk Muhakemeleri Kanunu m.145, tarafların bu yasal süreler geçtikten sonra yeni bir delil sunmalarını kural olarak engelleyen bir düzenleme olarak karşımıza çıkar. Bu kuralın temel amacı, yargılama sürecinin belirli bir düzen içerisinde ilerlemesini ve belirsizliğin ortadan kaldırılmasını sağlamaktır.
Kanun metni, delillerin sunulması konusunda taraflara belirli bir disiplin yüklemektedir. Taraflar, kanunda belirtilen süreler dolduktan sonra kural olarak yeni bir delil gösteremezler. Bu durum, davanın açılmasıyla birlikte başlayan ve delillerin toplanmasıyla devam eden sürecin öngörülebilir olması açısından kritik bir öneme sahiptir. Usul ekonomisi ilkesi gereği, sürecin uzatılmaması ve her aşamanın kendi içinde tamamlanması esas alınır.
Ancak kanun koyucu, katı kuralların hak arama hürriyetini tamamen engellememesi için bazı istisnai durumları da düzenlemiştir. Hukuk Muhakemeleri Kanunu m.145, delillerin, belirli koşulların varlığı halinde sonradan dosyaya girmesine olanak tanımaktadır. Bu istisna iki hâlde gündeme gelir: delilin sonradan ileri sürülmesinin yargılamayı geciktirme amacı taşımaması veya süresinde ileri sürülememesinin ilgili tarafın kusurundan kaynaklanmaması.
Bir delilin kanunda belirtilen süreden sonra gösterilebilmesi için kanun iki ayrı hâl öngörmüştür. Bu hâller 'veya' bağlacıyla sayıldığından lafzen birinin gerçekleşmesi yeterli görünür; ancak öğretide iki şartın birlikte aranması gerektiğini savunan görüşler de bulunmaktadır. İlk hâl, delilin sonradan ileri sürülmesinin yargılamayı geciktirme amacı taşımamasıdır. Yalnızca süreci uzatmak amacıyla sonradan ileri sürülen bir delil bu hâle girmez.
İkinci hâl, delilin süresinde ileri sürülememesinin ilgili tarafın kusurundan kaynaklanmamasıdır. Taraf, gerekli özeni göstermesine rağmen delili süresinde ileri sürememişse bu hâl gerçekleşmiş olur. Tarafın ihmali veya özensizliği nedeniyle süresinde gösterilmeyen deliller bakımından ise bu hâle dayanılamaz; lafzi yoruma göre böyle bir durumda izin ancak delilin sonradan ileri sürülmesi yargılamayı geciktirme amacı taşımıyorsa gündeme gelebilir, iki şartı birlikte arayan görüşe göre ise izin verilmez.
Bu iki hâlden biri gerçekleştiğinde mahkeme, delilin sonradan gösterilmesine izin verebilir. Kanun 'izin verebilir' ifadesini kullandığından, şartların varlığı izni kendiliğinden doğurmaz; karar mahkemenin takdirindedir. İzin verilmedikçe taraf, süresinden sonra delil gösteremez. Bu nedenle sonradan delil göstermek isteyen tarafın mahkemeden izin alması gerekir.
Dava süreci içerisinde tarafların delillerini bildirmeleri için kanunda öngörülen süreler, usul hukukunun temel taşlarından biridir. Bu süreler içerisinde sunulmayan deliller, kural olarak mahkemece dikkate alınmaz. Kanuna göre dava ve cevap dilekçelerinde, ileri sürülen her bir vakıanın hangi delillerle ispat edileceği gösterilir (HMK m.119, m.129). Dilekçelerinde gösterdikleri belgeleri ihtara rağmen sunmayan veya belgelerin getirtilmesi için gerekli açıklamayı yapmayan taraf ise bu delillere dayanmaktan vazgeçmiş sayılır (HMK m.140/5). Bu nedenle tarafların dilekçeler aşamasında tüm delillerini eksiksiz bir şekilde listelemeleri ve sunmaları, hak kaybına uğramamaları için önemlidir. Sürelerin takibi tamamen tarafların sorumluluğundadır.
Eğer bir taraf süresinde delil sunamadığını fark ederse, Hukuk Muhakemeleri Kanunu m.145 uyarınca mahkemeye başvurarak bu delilin sonradan kabulünü talep edebilir. Bu talep sırasında, delilin sonradan ileri sürülmesinin yargılamayı geciktirme amacı taşımadığı veya süresinde ileri sürülememesinin tarafın kusurundan kaynaklanmadığı açıkça ortaya konulmalıdır. Mahkeme, bu talebi değerlendirirken dosyadaki mevcut durumu ve usul kurallarını göz önünde bulundurur.
Mahkemenin delilin sonradan gösterilmesine izin vermesi durumunda, yargılama süreci kaldığı yerden devam eder. İzin verilen yeni delil, mevcut delillerle birlikte değerlendirmeye alınır. Madde, izin verilmesinden sonraki aşamayı ayrıca düzenlemez; yalnızca delilin sonradan gösterilmesinin hangi hâllerde mümkün olduğunu belirler. İzin verilmezse o delil gösterilemez ve dava dosyadaki diğer delillere göre değerlendirilir.
Mahkemenin sonradan delil gösterilmesine izin vermesi, davanın mutlaka kazanılacağı anlamına gelmez. İzin verilen delil, sadece davanın aydınlatılması için bir araç olarak dosyaya girer. Mahkeme, bu delili inceleyerek davanın esasına ilişkin kararını verirken, önceki delillerle birlikte bütüncül bir değerlendirme yapar. Dolayısıyla yeni bir delilin gösterilmesine izin verilmesi, davanın sonucunu tek başına belirlemez.
Süresinde gösterilmeyen delil bakımından asıl risk, mahkemenin izin vermemesidir. Mahkeme, delilin yargılamayı geciktirmek amacıyla sonradan ileri sürüldüğü ve süresinde ileri sürülememesinin tarafın kusurundan kaynaklandığı sonucuna varırsa, maddedeki hâllerin ikisi de gerçekleşmemiş olur. Bu durumda taraf o delile dayanamaz. İddiasını başka delillerle ispat edemeyen taraf bakımından bunun davanın sonucuna etkisi olabilir.
Sürenin geçmesinin davaya etkisi, gösterilemeyen delilin önemine bağlıdır. Madde, süresinde delil göstermeyen tarafın davayı kaybedeceğini söylemez; yalnızca süreden sonra delil gösterilemeyeceğini ve bunun istisnasını düzenler. Taraf iddiasını süresinde gösterdiği diğer delillerle ortaya koyabiliyorsa, sonradan gösterilemeyen delil sonucu değiştirmeyebilir. Buna karşılık iddia yalnızca o delile dayanıyorsa sürenin kaçırılması belirleyici hâle gelebilir.
Uygulamada en sık karşılaşılan hatalardan biri, delillerin sunulması için gereken sürelerin yanlış anlaşılmasıdır. Taraflar, dilekçeler aşamasının bittiği an tüm delillerin sunulmuş sayılacağını düşünerek, sonradan ortaya çıkan belgeleri dosyaya eklemekte geç kalabilmektedir. Oysa Hukuk Muhakemeleri Kanunu m.145, sonradan delil gösterilmesini mahkemenin iznine ve maddede sayılan hâllere bağlamıştır. Bu nedenle, her türlü belge ve tanık listesi titizlikle hazırlanmalıdır.
Bir diğer kritik hata ise, delilin sunulma gerekçesinin hukuki temele oturtulmamasıdır. Sadece "delili yeni buldum" demek, mahkemenin delili kabul etmesi için yeterli olmayabilir. Delilin neden süresinde ileri sürülemediği somut vakıalarla açıklanmalıdır. Kusurun bulunmadığı, tarafın elinde olmayan nedenlerle (örneğin bir belgenin resmi makamlardan geç gelmesi gibi) ortaya konulabilir.
Son nokta, iznin bir hak değil mahkemenin takdirine bağlı bir imkân olmasıdır. Kanun, maddedeki hâllerden biri gerçekleşse bile mahkemenin izin 'verebileceğini' söyler. Bu nedenle taraflar delillerini kanunda belirtilen süre içinde göstermeli, sonradan delil gösterme yolunu istisna olarak görmelidir. Sonradan başvurulacaksa, hangi hâle dayanıldığı açıkça belirtilmelidir.
Kural olarak hayır; taraflar kanunda belirtilen süreden sonra delil gösteremez. Ancak delilin sonradan ileri sürülmesi yargılamayı geciktirme amacı taşımıyorsa veya süresinde ileri sürülememesi tarafın kusurundan kaynaklanmıyorsa mahkeme izin verebilir.
Hayır, yeni bir delilin kabul edilmesi davanın kazanılacağı anlamına gelmez; mahkeme bu delili mevcut delillerle birlikte değerlendirerek karar verir.
Maddedeki iki hâlden hiçbiri gerçekleşmemişse, yani delil yargılamayı geciktirme amacıyla sonradan ileri sürülmüşse ve süresinde ileri sürülememesi tarafın kusurundan kaynaklanıyorsa izin verilmez. Hâllerden biri gerçekleşse bile izin mahkemenin takdirindedir.
Hayır, sürenin geçmesi davayı kendiliğinden sona erdirmez. Sonuç, süresinde gösterilen diğer delillere ve mahkemenin sonradan delil gösterilmesine izin verip vermediğine bağlıdır.
Dilekçeler, süreler ve kanun yolları konusunda destek için bize ulaşın.
Telefon hattımız, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre ücretlendirilen 1 saatlik danışmanlık randevuları içindir (Avukatlık Kanunu m.164). Görüşmede durumunuzu birlikte değerlendirir, izlenecek yolu açıkça konuşuruz. Danışmanlık ücreti hakkında
Dava dilekçesinin zorunlu unsurları HMK m. 119'da sayılır: mahkeme adı, taraflar, kimlik no, dava konusu ve değeri, vakıalar, deliller, talep sonucu, imza.
Devamını oku ›MakaleCevap dilekçesi verme süresi, dava dilekçesinin tebliğinden itibaren iki haftadır; zor durumlarda bir ayı geçmeyen bir defalık ek süre verilebilir. HMK m. 127.
Devamını oku ›MakaleKaybolma riski taşıyan deliller için dava öncesinde veya sırasında keşif, bilirkişi incelemesi ve tanık dinlenmesi istenebilir; hukuki yarar aranır. HMK m. 400.
Devamını oku ›MakaleBölünebilir alacaklarda sadece bir kısım dava edilebilir; 2026 değişikliğiyle talep, bir defaya mahsus ve tahkikat sonuna kadar artırılabilir. HMK m. 109.
Devamını oku ›MakaleDava şartları HMK m. 114'te sayılır ve hâkim tarafından resen incelenir; ilk itirazlar ise m. 116 uyarınca yalnızca cevap dilekçesinde ileri sürülebilir.
Devamını oku ›MakaleDelil sözleşmesiyle taraflar ispat vasıtalarını belirleyebilir. İspat hakkını imkânsız kılan veya fevkalade güçleştiren delil sözleşmeleri geçersizdir.
Devamını oku ›