Sözlük ve ansiklopedilerde tescilli markaların jenerik ad izlenimi verecek şekilde kullanılması, marka sahibine müdahale etme hakkı tanır. 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu m.8 uyarınca, bir markanın basılı veya elektronik bir başvuru eserinde tescilli olduğu belirtilmeden genel bir kavrammış gibi sunulması durumunda, marka sahibi yayımcıya başvurarak bu yanlışlığın düzeltilmesini veya markanın eserden kaldırılmasını talep edebilir.
Kısa Cevap: Tescilli bir marka sözlük, ansiklopedi ya da başka bir başvuru eserinde tescilli olduğu belirtilmeden jenerik ad izlenimi verecek şekilde yayımlanırsa, marka sahibi yayımcıdan talepte bulunabilir. Yayımcı, elektronik eserlerde derhâl, basılı eserlerde talebi takip eden ilk baskıda markanın tescilli olduğunu belirterek yanlışlığı düzeltir ya da markayı eserden kaldırır.
Dayanak: 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu m.8Sözlük ve ansiklopedi gibi başvuru eserlerinde markaların kullanımı, fikri mülkiyet hakları ile bilgi paylaşımı arasındaki dengeyi belirler. Kanun, tescilli bir markanın tescilli olduğu belirtilmeden jenerik bir ad izlenimi verecek şekilde yayımlanmasına karşı marka sahibine bir talep imkânı tanımıştır. Bu durum, markanın ayırt edici karakterinin zarar görmesini engellemeyi amaçlayan hukuki bir düzenlemedir.
Sınai Mülkiyet Kanunu m.8, tescilli markaların basılı veya elektronik ortamdaki eserlerdeki yerini düzenler. Kanun koyucu, markanın bir ürünün genel adı gibi algılanması riskine karşı yükümlülüğü yayımcıya yüklemiştir; maddede muhatap olarak yalnızca yayımcı anılır. Bu düzenleme sayesinde markanın tescilli bir işaret olduğu gerçeği, bilgi kaynaklarında korunmuş olur.
Başvuru eserlerinde markanın kullanımı, markanın tescilli bir ibare olduğu gerçeğinden koparak genel bir isim gibi algılanması durumunda hukuki bir ihtilafa dönüşür. Kanun, bu tür bir kullanımın marka sahibinin haklarını zedeleyebileceğini öngörerek, yayımcıya yönelik belirli düzeltme mekanizmaları getirmiştir. Böylece markanın ayırt edici niteliği korunmaya çalışılır.
Bir kullanımın kanuni anlamda müdahale gerektirmesi için markanın tescilli olması şarttır. Kullanılan ibarenin sadece bir kelime olması yetmez; bu kelimenin tescilli bir marka olarak korunuyor olması gerekir. Eğer kullanılan ifade tescilli bir marka değilse, bu maddedeki düzeltme veya kaldırma talebi gündeme gelmez; çünkü hüküm açıkça tescilli markadan söz eder.
İkinci önemli unsur, kullanımın jenerik ad izlenimi verecek şekilde yapılmış olmasıdır. Yani sözlükte bir kavram açıklanırken, marka tescilli olduğu belirtilmeden doğrudan o kelime üzerinden tanım yapılıyorsa, bu durum kanuni şartları oluşturur. Markanın bir ürünün genel adı gibi algılanması, ihlalin temelini oluşturan teknik bir unsurdur.
Kullanımın yöntemi de önem taşır; ibare ister basılı bir kitapta ister dijital bir ansiklopedide yer alsın, madde kapsamındadır; iki durumda yalnızca düzeltmenin zamanı farklıdır. Madde, yayımcının bir amacının ya da kastının bulunmasını aramaz; belirleyici olan, yayımın tescil belirtilmeden jenerik ad izlenimi vermesidir. Bu şartlar birleştiğinde ve marka sahibi talepte bulunduğunda yayımcının yükümlülüğü doğar.
Marka sahibi, haklarının ihlal edildiğini tespit ettiğinde yayımcıya başvurarak belirli haklarını kullanabilir. Kanun, bu talep karşısında iki yol öngörmüştür. Ya markanın tescilli olduğu belirtilerek yanlışlık düzeltilir ya da marka eserden kaldırılır. Madde bu iki yolu yayımcının yerine getireceği yükümlülük olarak sayar; yayımcının talebi hiç karşılamama gibi üçüncü bir seçeneği yoktur.
Elektronik ortamda sunulan eserler için süreç daha hızlı işler. Dijital platformlarda, sözlük veya ansiklopedi olarak sunulan içeriklerde, marka sahibinin talebi üzerine yayımcı, yanlışlığı derhâl düzeltmekle yükümlüdür. Dijital içeriklerin hızlı erişilebilirliği nedeniyle, kanun burada bekleme süresi tanımadan doğrudan düzeltme veya kaldırma mekanizmasını öngörmüştür.
Basılı eserlerde ise süreç fiziksel üretim döngüsüne göre şekillenir. Basılı bir sözlük veya ansiklopedide hata yapılmışsa, yayımcı bu hatayı yayımın talebi takip eden ilk baskısında düzeltmek zorundadır. Yani basılı kitaplarda hata hemen düzeltilemese de, bir sonraki baskı döneminde tescil bilgisinin eklenmesi veya markanın çıkarılması yasal bir zorunluluktur.
Madde, marka sahibinin talebi üzerine iki yol öngörür: yanlışlığın düzeltilmesi veya markanın eserden kaldırılması. Yanlışlığın düzeltilmesi, markanın yanında tescilli olduğunun belirtilmesi anlamına gelirken; kaldırma seçeneği markanın içerikten tamamen silinmesini kapsar. Madde metni, yayımcının yanlışlığı düzelteceğini ya da markayı eserden kaldıracağını söyler; iki yoldan hangisinin uygulanacağını marka sahibinin belirleyeceğine dair açık bir ifade içermez.
Bu haklar, markanın ayırt edici niteliğinin korunması amacıyla verilmiştir. Eğer marka bir sözlükte genel bir kavram gibi gösterilirse, tüketiciler markayı tescilli bir ürün ismi olarak değil, o ürünün genel türü olarak algılayabilir. Kanun, bu algı karmaşasını önlemek için marka sahibine, yayımcı üzerinde doğrudan bir düzeltme hakkı tanımıştır.
Yayımcının sorumluluğu, marka sahibinin bu talebi iletmesiyle başlar. Yayımcı, talebi aldıktan sonra kanunda belirtilen yöntemlerden birini uygulamak zorundadır. Bu süreçte marka sahibinin talebi, yayımcının düzeltme ya da kaldırma yükümlülüğünü harekete geçiren hukuki dayanak noktası olarak işlev görür.
En sık yapılan hatalardan biri, markayı bir ürünün genel ismiymiş gibi sözlük tanımlarında kullanmaktır. Örneğin, tescilli bir markanın sözlükte tescilli olduğu belirtilmeden bir ürün grubunun genel adıymış gibi tanımlanması, marka sahibine düzeltme ya da kaldırma talebinde bulunma imkânı verir.
Bir diğer hata ise dijital içeriklerde düzeltme taleplerinin geciktirilmesidir. Kanun, elektronik ortamdaki eserlerde düzeltmenin derhâl yapılmasını öngördüğü için, yayımcıların dijital platformlardaki hatalı kullanımları eski baskı mantığıyla bekletmesi hukuki açıdan hatalıdır. Dijital dünyada hız, yasal bir gereklilik olarak karşımıza çıkmaktadır.
Ayrıca, basılı eserlerdeki düzeltme zamanlaması konusunda da yanlış anlaşılmalar yaşanabilir. Kanun, basılı eserlerde hatanın talebi takip eden ilk baskıda düzeltilmesini şart koşar. Maddede, talep geldiği sırada dağıtımda olan baskıya ilişkin ayrı bir yükümlülük yer almaz; yükümlülük, talebi takip eden ilk baskıda yerine getirilir. Buna karşılık talepten sonraki ilk baskıda tescil bilgisini eklememek ya da markayı çıkarmamak, yükümlülüğün ihlali anlamına gelir.
Marka sahibi yayımcıya başvurabilir. Talep üzerine yayımcı, markanın tescilli olduğunu belirtmek suretiyle yanlışlığı düzeltir ya da markayı eserden kaldırır.
Elektronik ortamda sunulan eserlerde, marka sahibinin talebi üzerine yayımcı derhâl markanın tescilli olduğunu belirterek yanlışlığı düzeltir ya da markayı eserden kaldırır.
Basılı eserlerde yayımcı, yayımın talebi takip eden ilk baskısında markanın tescilli olduğunu belirterek yanlışlığı düzeltir ya da markayı eserden kaldırır.
Hayır. Madde markanın başvuru eserinde yer almasını yasaklamaz; yükümlülük, markanın tescilli olduğu belirtilmeden jenerik ad izlenimi verecek şekilde yayımlanması ve marka sahibinin talepte bulunması hâlinde doğar.
Marka, patent ve tasarım haklarınızın korunmasında hukuki destek için bize ulaşın.
Telefon hattımız, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre ücretlendirilen 1 saatlik danışmanlık randevuları içindir (Avukatlık Kanunu m.164). Görüşmede durumunuzu birlikte değerlendirir, izlenecek yolu açıkça konuşuruz. Danışmanlık ücreti hakkında
Marka tescili nasıl yapılır: sınıf belirleme, benzerlik araştırması, TÜRKPATENT başvurusu, şekli ve mutlak ret incelemesi, yayım ile belge düzenlenmesi.
Devamını oku ›MakaleKötü niyetli marka tescili: engelleme ya da haksız kazanç amacıyla yapılan başvurular, hükümsüzlük davası, ispat ölçütleri ve Sınai Mülkiyet Kanunu.
Devamını oku ›MakaleMarka başvurusuna itiraz: yayıma itiraz nedenleri, dilekçe ve delillerin sunulması, TÜRKPATENT incelemesi, karara itiraz ve sonrasındaki dava aşaması.
Devamını oku ›MakaleMarka hakkına tecavüz davası: tecavüz sayılan fiiller, tespit, durdurma ve önleme talepleri, tazminat, ihtiyati tedbir ve görevli mahkemeye ilişkin esaslar.
Devamını oku ›MakaleMarka kavramı: 6769 sayılı SMK m.4 uyarınca ayırt edicilik ve sicilde gösterilebilirlik koşulları, tescilin sağladığı koruma ile marka olabilecek işaretler.
Devamını oku ›MakaleMarka yenileme, koruma süresi sona ermeden yapılan talep ve ücret ödemesiyle tamamlanır; ek süre imkânı, kısmi yenileme ve yenilenmeyen markanın durumu.
Devamını oku ›