Gelir Vergisi Kanunu m.27 uyarınca bazı teçhizat ve tayın bedelleri gelir vergisinden müstesnadır. Madde üç kalem sayar: özel kanunlara dayanarak verilen yemek ve hayvan yem bedelleri, demirbaş olarak verilen giyim eşyası ve tahsilde bulunanlar için yapılan giyim giderleri. Demirbaş giyim eşyasında istisna, eşyanın işin icabı olarak verilmesine ve işten ayrılma hâlinde geri alınmasına bağlıdır.
Kısa Cevap: Gelir Vergisi Kanunu'na göre üç kalem gelir vergisinden müstesnadır: özel kanunlara dayanarak verilen yemek ve hayvan yem bedelleri, demirbaş olarak verilen giyim eşyası ve tahsilde (öğrenimde) bulunanlar için yapılan giyim giderleri. Demirbaş giyim eşyası, işin icabı olarak verilen ve işten ayrılma hâlinde geri alınan eşyadır.
Dayanak: 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m.27Gelir vergisinde kural olarak vergilendirilen bazı ödemeler, kanunun açık hükmüyle vergi dışında bırakılır. Gelir Vergisi Kanunu m.27, teçhizat ve tayın bedelleri bakımından bu istisnayı düzenleyen maddedir. Madde, gelir vergisinden müstesna olan bedelleri üç bent hâlinde sayar ve her bent için ayrı bir koşul öngörür.
İlk bent yemek ve yem bedellerine ilişkindir. Özel kanunlara dayanarak verilen yemek ve hayvan yem bedelleri ile bu mahiyette yapılan ödemeler gelir vergisinden müstesnadır. Kanun burada yalnız yemek bedelini değil, hayvan yem bedelini de saymıştır. Bentteki belirleyici koşul, ödemenin özel bir kanuna dayanmasıdır.
Giyim konusunda kanun iki ayrı bent öngörür. Birincisi demirbaş olarak verilen giyim eşyasıdır. İkincisi tahsilde bulunanlar, yani öğrenim görenler için yapılan giyim giderleridir. Bu iki bent farklı kişilere yöneliktir ve farklı koşullara bağlıdır; bu nedenle ayrı ayrı değerlendirilmeleri gerekir.
Yemek bedellerinin vergiden muaf tutulabilmesi için ödemenin özel kanunlara dayanması gerekmektedir. Bu kanunlara dayanan yemek bedelleri veya bu mahiyette yapılan diğer ödemeler, vergi istisnası kapsamında yer alır. Dolayısıyla, her türlü yemek harcaması doğrudan muafiyet kapsamında değerlendirilmez; ödemenin dayanağı hukuken belirlenmiş olmalıdır.
Giyim eşyalarında muafiyet şartı, eşyanın demirbaş niteliğinde olması ve işin icabı gereği verilmesidir. Resmi veya özel daire ve müesseselerce hizmet erbabına işin gereği olarak sağlanan bu eşyalar, vergi dışı bırakılır. Kanun bu bentte üç unsuru birlikte arar: eşya demirbaş olarak verilmeli, işin icabı olarak verilmeli ve hizmet erbabının işten ayrılması hâlinde geri alınmalıdır.
Üçüncü bent, tahsilde bulunanlar için yapılan giyim giderlerini istisna kapsamına alır. Buradaki tahsil sözcüğü öğrenim anlamındadır; para tahsil eden kişilerle bir ilgisi yoktur. Kanun bu bentte demirbaş olma ya da geri alınma gibi bir koşul yazmamıştır. Aranan tek şey, giyim giderinin tahsilde bulunan kişi için yapılmış olmasıdır.
Giyim eşyalarının vergi muafiyeti kapsamında kalabilmesi için belirli bir usul şartı mevcuttur. Demirbaş olarak verilen giyim eşyaları, çalışanın işten ayrılması durumunda işveren veya ilgili kurum tarafından geri alınmalıdır. Bu geri alma şartı, eşyanın çalışana bir gelir olarak değil, işin bir parçası olan bir araç olarak verildiğini kanıtlar.
Verilen giyim eşyası işten ayrılma hâlinde geri alınmıyorsa, demirbaş giyim eşyası bendindeki tanım gerçekleşmez. Kanun metni, eşyanın geri alınması şartını doğrudan muafiyetin bir unsuru olarak sunmaktadır. Bu nedenle, uygulama sırasında eşyanın mülkiyetinin iş yerinde kalması ve işten ayrılma anında iadesi esastır.
Süreç içerisinde yemek bedelleri için ise belirli bir iade veya geri alma prosedüründen bahsedilmemektedir. Yemek bedelleri, özel kanunlara dayandığı sürece doğrudan muafiyet kapsamında değerlendirilir. Bu durum, yemek bedellerinin giyim eşyalarından farklı bir hukuki rejime tabi olduğunu ve iade şartına bağlı olmadığını göstermektedir.
İstisnanın sonucu, madde kapsamındaki bedelin gelir vergisine tabi tutulmamasıdır. Özel kanunlara dayanarak verilen yemek ve hayvan yem bedelleri bu nedenle gelir vergisi dışında kalır. Bu sonuç yalnızca maddede sayılan kalemler için ve yalnızca maddede yazılı koşullar gerçekleştiğinde doğar.
Demirbaş niteliğindeki giyim eşyaları kullanıldığında, çalışan bu eşyalar üzerinden bir vergi ödemez. İşin icabı olarak sağlanan bu eşyalar, çalışanın şahsi mal varlığına dahil edilmek yerine, işten ayrılma anında iade edilmek üzere kendisine teslim edilir. Bu yöntemle, eşyanın sağladığı fayda vergilendirilmeden iş süreçlerine dahil edilir.
Tahsilde bulunanlar için yapılan giyim giderleri de aynı şekilde gelir vergisinden müstesnadır. Öğrenim gören kişi için yapılan giyim harcaması, bu bent sayesinde gelir vergisine konu olmaz. Madde bu harcamanın kim tarafından yapıldığına ya da hangi belgeyle kanıtlanacağına dair ayrıca bir kural içermez.
En sık yapılan hatalardan biri, her türlü giyim harcamasının muafiyet kapsamında sanılmasıdır. Demirbaş giyim eşyası bendi, işin icabı olarak verilen ve işten ayrılınca geri alınan eşyayı kapsar. Çalışana sadece giyim yardımı olarak yapılan ve geri alınmayan nakdi ödemeler, demirbaş giyim eşyası bendinin kapsamına girmez.
Yemek bedelleri konusunda ise ödemenin dayanağı çok önemlidir. Herhangi bir özel kanun hükmüne dayanmayan, sadece şirket politikası gereği yapılan yemek ödemeleri, bu maddedeki özel kanun koşulunu taşımaz. Böyle bir ödemenin kanunun başka hükümleri karşısındaki durumu ayrıca incelenmelidir. Örneğin işverenlerce hizmet erbabına yemek verilmesi veya yemek bedeli ödenmesi, Kanun'un ücret istisnalarını düzenleyen ayrı hükmünde, orada yazılı sınırlar içinde istisna edilmiştir. Bu nedenle, ödemenin hangi hukuki dayanakla yapıldığının net bir şekilde belgelenmesi gerekmektedir.
Tahsilde bulunanlar için yapılan giyim giderlerinde en sık yanılgı, bu bendin tahsilat işiyle uğraşan çalışanlara ilişkin sanılmasıdır. Bent, öğrenim görenler için yapılan giyim giderlerini konu alır. Öğrenimle ilgisi bulunmayan bir kişi için yapılan giyim harcaması bu bende dayandırılamaz; böyle bir harcama ancak demirbaş giyim eşyası bendinin koşullarını taşıyorsa istisnadan yararlanabilir.
Eğer kıyafetler işin icabı için verilmişse ve işten ayrılınca geri alınacak demirbaş niteliğindeyse vergi ödenmez. Bu unsurlar yoksa demirbaş giyim eşyası bendindeki istisna uygulanmaz.
Özel kanunlara dayanarak yapılan yemek bedeli ödemeleri Gelir Vergisi'nden muaftır. Bu şartın sağlanması için ödemenin dayanağı önemlidir.
Evet, kıyafetlerin vergi muafiyeti kapsamında kalabilmesi için işten ayrılma halinde geri alınması şarttır. Bu, eşyanın demirbaş olduğunu gösterir.
Hayır. Tahsilde bulunanlar, yani öğrenim görenler için yapılan giyim giderleri Gelir Vergisi Kanunu uyarınca gelir vergisinden müstesnadır. Bu bent tahsilat yapan çalışanları değil, öğrenim görenleri konu alır.
Vergi ceza ihbarnamesi, ödeme emrine itiraz, uzlaşma ve vergi davalarında CMY Hukuk & Danışmanlık olarak süreçlerinizi yürütüyoruz. Bize ulaşın.
Telefon hattımız, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre ücretlendirilen 1 saatlik danışmanlık randevuları içindir (Avukatlık Kanunu m.164). Görüşmede durumunuzu birlikte değerlendirir, izlenecek yolu açıkça konuşuruz. Danışmanlık ücreti hakkında
Vergi mahkemesinde dava açma süresi 30 gündür ve dava açılması tahsil işlemlerini durdurur. Başvuru usulü, süre başlangıcı ve dilekçe içeriği İYUK uyarınca.
Devamını oku ›Makaleİhbarnamenin tebliğinden itibaren 30 gün içinde başvuran mükellef, vergi ziyaı ve usulsüzlük cezalarının yarısından kurtulur. Şartlar VUK m. 376 uyarınca.
Devamını oku ›MakaleKendiliğinden bildirimde bulunan mükellefe vergi ziyaı cezası kesilmez. Pişmanlık ve ıslahın beş şartı ile 15 günlük süreler VUK m. 371 uyarınca açıklanıyor.
Devamını oku ›MakaleÖdeme emrine karşı yalnızca borcun olmadığı, kısmen ödendiği veya zamanaşımına uğradığı sebepleriyle 15 gün içinde itiraz edilebilir (6183 s.K. m. 58).
Devamını oku ›MakaleVergi ziyaı cezası kural olarak bir kat, VUK m. 359 fiillerinde üç kat kesilir. Oranlar, geç beyanda yüzde elli indirim ve itiraz yolları VUK m. 344 uyarınca.
Devamını oku ›MakaleYürütmenin durdurulması için telafisi güç zarar ve açık hukuka aykırılık şartlarının birlikte gerçekleşmesi gerekir. Usul ve 7 günlük itiraz süresi İYUK m. 27.
Devamını oku ›