Gelir Vergisi Kanunu m.37 uyarınca ticari kazanç, her türlü ticari ve sınai faaliyetlerden doğan kazançları ifade etmektedir. Kanun metni, belirli faaliyetlerin doğrudan ticari kazanç olarak kabul edileceğini hükme bağlamıştır. Bu kapsamda maden ocakları, diş protezciliği ve belirli şartlarda gayrimenkul satışları gibi faaliyetler, kanunda sayılan özel durumlar çerçevesinde ticari kazanç niteliği taşımaktadır.
Kısa Cevap: Her türlü ticari ve sınai faaliyetten doğan kazanç ticari kazançtır. Kanun ayrıca maden, taş ve kireç ocakları işletmesini, coberliği, özel okul ve hastane işletmesini, gayrimenkul alım, satım ve inşa işleriyle devamlı uğraşmayı, kendi nam ve hesabına devamlı menkul kıymet alım satımını, iktisabından itibaren 5 yıl içinde parsellenen arazinin satışını ve diş protezciliğini ticari kazanç sayar.
Dayanak: 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m.37Gelir Vergisi Kanunu m.37 uyarınca ticari kazanç, her türlü ticari ve sınai faaliyetlerden doğan kazançlar olarak tanımlanmaktadır. Kanun, bu kavramın kapsamını belirlerken sadece genel bir tanım yapmakla kalmaz, aynı zamanda hangi faaliyetlerin doğrudan bu kapsamda değerlendirileceğini de tek tek saymaktadır. Bu sayede, faaliyetin niteliğine göre vergilendirme usulü netleşmektedir.
Kanun metninde yer alan düzenlemelere göre, maden, taş ve kireç ocakları ile kum ve çakıl istihsal yerleri ile tuğla ve kiremit harmanlarının işletilmesi ticari kazanç kapsamındadır. Ayrıca coberlik işlerinden elde edilen gelirler de bu başlık altında değerlendirilmektedir. Bu tür faaliyetlerin işletilmesi, faaliyetin niteliği gereği doğrudan ticari kazanç olarak kabul edilmektedir.
Ticari kazancın tespiti noktasında kanun, Vergi Usul Kanunu hükümlerine atıfta bulunmaktadır. Ticari kazanç, Vergi Usul Kanunu hükümlerine ve Gelir Vergisi Kanununda yazılı gerçek usule (bilanço veya işletme hesabı esası) ya da basit usule göre tespit edilir. Dolayısıyla, bir faaliyetin ticari kazanç sayılması, o faaliyetten elde edilen gelirin hangi usulle beyan edileceğini de belirlemektedir.
Kanun, belirli faaliyetlerin ticari kazanç sayılması için bazı özel nitelikler belirlemiştir. Örneğin, gayrimenkullerin alım, satım ve inşa işleriyle devamlı olarak uğraşanların bu işlerinden elde ettikleri kazançlar ticari kazanç olarak kabul edilir. Burada temel unsur, faaliyetin süreklilik arz etmesi ve inşa veya alım-satım işinin devamlı olarak yapılmasıdır.
Menkul kıymetler alanında ise farklı bir kriter uygulanmaktadır. Kendi nam ve hesaplarına menkul kıymet alım-satımı ile devamlı olarak uğraşanların faaliyetleri ticari kazanç sayılır. Bu durumda, faaliyetin ticari nitelik kazanması için işlemlerin süreklilik göstermesi ve kişinin kendi adına hareket etmesi şart koşulmaktadır.
Diş protezciliği faaliyeti de kanunda açıkça ticari kazanç olarak belirtilmiştir. Ayrıca özel okul ve hastanelerle benzeri yerlerin işletilmesi de bu kapsamda yer almaktadır. Bu yerleri işleten serbest meslek erbabı ise, serbest meslek kazançlarını işletmenin kayıtlarına dahil etme hakkına sahiptir.
Arazilerin iktisap edilmesi ve satılması durumunda kanun belirli bir zaman dilimi ve yöntem şartı getirmektedir. Satın alınan veya trampa suretiyle iktisap olunan arazinin, iktisap tarihinden itibaren 5 yıl içinde parsellenerek bu müddet içinde veya daha sonraki yıllarda kısmen veya tamamen satılmasından elde edilen kazançlar ticari kazanç sayılır. Bu süre ve yöntem, kazancın niteliğini belirleyen temel unsurdur.
Bentte iki ayrı zaman ölçütü vardır. Parselleme, iktisap tarihinden itibaren 5 yıl içinde yapılmış olmalıdır. Satış ise bu 5 yıllık müddet içinde yapılabileceği gibi daha sonraki yıllarda da yapılabilir; kısmen ya da tamamen satış arasında fark yoktur. Bent ayrıca arazinin satın alınmış veya trampa suretiyle iktisap edilmiş olmasını arar.
Arazinin iktisap edilme tarihi ile satışın yapıldığı tarih arasındaki ilişki, vergilendirme usulü açısından kritik bir noktadır. Arazi iktisap tarihinden itibaren 5 yıl içinde parsellenmişse, satış bu süre içinde de daha sonraki yıllarda da yapılsa kazanç ticari kazanç olarak değerlendirilir. Bu, süre ve yöntem arasındaki bağlantıyı ortaya koymaktadır.
Kolektif ortaklıklarda ortakların, adi veya eshamlı komandit ortaklıklarda ise komandite ortakların ortaklık kârından aldıkları paylar özel bir statüye sahiptir. Kanun, bu payların şahsi ticari kazanç hükmünde olduğunu açıkça belirtmektedir. Bu durum, ortakların elde ettiği gelirin niteliğini belirler.
Hükmün kapsamı ortaklık türüne göre değişir. Kolektif ortaklıklarda bütün ortakların kâr payı bu hükme girer. Adi veya eshamlı komandit ortaklıklarda ise madde yalnız komandite ortakların aldıkları payları sayar; komanditer ortakların payı bu cümlede yer almaz. Madde metni ayrıca serbest meslek kazancına ilişkin hükmü saklı tutmuştur; o hükme göre serbest meslek faaliyetinde bulunan kollektif ve adi şirketlerde ortaklar ile adi komandit şirketlerde komanditeler serbest meslek erbabı sayılır.
Bu tür payların şahsi ticari kazanç sayılması, ortakların bu gelirleri beyan ederken hangi usulleri ve kuralları takip etmeleri gerektiğini de doğrudan etkilemektedir. Ortaklık kârından alınan bu paylar, madde metnine göre şahsi ticari kazanç hükmündedir.
Uygulamada en çok dikkat edilmesi gereken hususlardan biri, faaliyetin sürekliliği ile kazancın niteliği arasındaki bağlantıdır. Örneğin, gayrimenkul işlerinde sadece bir kez yapılan satış ile devamlı olarak yapılan inşaat işleri arasındaki fark, kazancın ticari mi yoksa başka bir tür mü sayılacağını belirler. Kanun, devamlılık şartını burada temel kriter olarak koyar.
Arazilerin satışında parsellenme şartı, kazancın ticari kazanç sayılması için bir anahtar niteliğindedir. Arazi iktisap tarihinden itibaren 5 yıl içinde parsellenmemişse bu bentteki koşul oluşmaz; kazancın niteliği o zaman bu bende göre değil, diğer hükümlere göre belirlenir. Örneğin Kanun, gayrimenkullerin iktisap tarihinden başlayarak beş yıl içinde elden çıkarılmasından doğan kazançları, şartları varsa değer artışı kazancı sayar. Bu noktada arazinin iktisap tarihi ile satış şekli birlikte değerlendirilmelidir.
Son olarak, özel okul ve hastane işletmeciliği ile serbest meslek faaliyetinin birleştiği durumlarda, serbest meslek erbabının kazançlarını işletme kayıtlarına dahil edebilme imkanı bulunmaktadır. Bu durum, işletme yapısının karmaşıklığına göre vergilendirme yönteminde esneklik sağlayan bir uygulama olarak karşımıza çıkmaktadır.
Gelir Vergisi Kanunu m.37 uyarınca, her türlü ticari ve sınai faaliyetlerden doğan kazançlar ticari kazanç olarak tanımlanmaktadır.
Gayrimenkullerin alım, satım ve inşa işleriyle devamlı olarak uğraşanların bu işlerinden elde ettikleri kazançlar ticari kazanç sayılır.
Satın alınan veya trampa suretiyle iktisap olunan arazi, iktisap tarihinden itibaren 5 yıl içinde parsellenir ve bu süre içinde ya da daha sonraki yıllarda kısmen veya tamamen satılırsa, elde edilen kazanç ticari kazanç sayılır.
Gelir Vergisi Kanunu m.37 uyarınca diş protezciliğinden elde edilen kazançlar ticari kazanç olarak kabul edilmektedir.
Vergi ceza ihbarnamesi, ödeme emrine itiraz, uzlaşma ve vergi davalarında CMY Hukuk & Danışmanlık olarak süreçlerinizi yürütüyoruz. Bize ulaşın.
Telefon hattımız, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre ücretlendirilen 1 saatlik danışmanlık randevuları içindir (Avukatlık Kanunu m.164). Görüşmede durumunuzu birlikte değerlendirir, izlenecek yolu açıkça konuşuruz. Danışmanlık ücreti hakkında
Transfer fiyatlandırması nedir? İlişkili kişi tanımı, emsallere uygunluk ilkesi, yöntemler, peşin fiyatlandırma anlaşması ve belgelendirme yükümlülüğü.
Devamını oku ›MakaleVergi mahkemesinde dava açma süresi 30 gündür ve dava açılması tahsil işlemlerini durdurur. Başvuru usulü, süre başlangıcı ve dilekçe içeriği İYUK uyarınca.
Devamını oku ›Makaleİhbarnamenin tebliğinden itibaren 30 gün içinde başvuran mükellef, vergi ziyaı ve usulsüzlük cezalarının yarısından kurtulur. Şartlar VUK m. 376 uyarınca.
Devamını oku ›MakaleKendiliğinden bildirimde bulunan mükellefe vergi ziyaı cezası kesilmez. Pişmanlık ve ıslahın beş şartı ile 15 günlük süreler VUK m. 371 uyarınca açıklanıyor.
Devamını oku ›MakaleÖdeme emrine karşı yalnızca borcun olmadığı, kısmen ödendiği veya zamanaşımına uğradığı sebepleriyle 15 gün içinde itiraz edilebilir (6183 s.K. m. 58).
Devamını oku ›MakaleVergi ziyaı cezası kural olarak bir kat, VUK m. 359 fiillerinde üç kat kesilir. Oranlar, geç beyanda yüzde elli indirim ve itiraz yolları VUK m. 344 uyarınca.
Devamını oku ›